كجا نشان قدم ناتمام خواهد ماند....
امروز وكيل ما زنگ زد و گفت بالاخره بعد از شش سال از سفارت خبر رسيد كه waive شده ايد؛ يعني نيازي نيست كه براي مصاحبه به سوريه برويد و فرم هاي مديكال را فرستاده اند براي دفتر كاناداي خانم وكيل و تا دو هفته ديگر فرم ها به ما مي رسد.
وكيل مي گويد دو ماه بعد از ارسال فرم هاي مديكال ويزايتان مي آيد. شخصاً فكر مي كنم بيشتر طول بكشد. ممكن است دوستاني كه تجربه اين مرحله را دارند؛ راهنمايي كنند.
اما عجب حس غريبي دارم. سر در وبلاگ را خوانده اي؟
"زندگي حس غريبي است كه يك مرغ مهاجر دارد"
الان حس غريب همان مرغ مهاجر را در زمان هجرت دارم !!
نمي دانم در رفتن چه رازي است كه در ماندن نيست؟ نمي دانم كجا نشان قدم ناتمام خواهد ماند؟ نمي دانم بالاخره در كدامين بهار درنگ خواهيم كرد؟
ولي مي دانم كه هميشه و هميشه فاصله اي هست؛ فاصله اي بود و فاصله اي خواهد بود و عشق كه صداي فاصله هاست و هيچ ماهي هرگز؛ هزار و يك گره رودخانه را نگشود.....هرگز... هرگز.... هرگز........